Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (3)

Een belangrijk instrument om de klassieke (en mythische) rolverdeling tussen de VS en de Sovjet-Unie overeind te houden, was het overdrijven van het dreigingsniveau (threat inflation). Truman zette dit instrument in maart 1947 in bij een toespraak voor het Congres. Het Congres moest overtuigd worden van de noodzaak van steun aan Griekenland en Turkije, nu deMeer lezen over “Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (3)”

Verlichten en verkrampten

In het begin van 1987 groeide in het Kremlin de onrust. Binnenlandse hervormingen waren niet te financieren als de defensiebegroting niet drastisch werd teruggeschroefd. Er diende op ontwapeningsgebied resultaat te komen en dus moest men Reagan, die nu zwak stond vanwege het Iran-Contra schandaal, over de streep trekken. Het was daarom bij nader inzien beterMeer lezen over “Verlichten en verkrampten”

Moeizaam op weg naar Reykjavik

De Amerikanen waren niet van te voren gepolst over het voorstellenpakket dat Gorbatsjov begin januari 1986 aan hen voorlegde. Dat had Carter indertijd met zijn nieuwe ontwapeningsvoorstel ook niet gedaan bij de Sovjet-Unie. De reactie van de VS was koel. Moest het voorstel serieus genomen worden of ging het om propaganda? Als het voorstel serieus was,Meer lezen over “Moeizaam op weg naar Reykjavik”

De komende en de gaande man (Gorbatsjov en Reagan)

Gorbatsjov wilde versnelling. Maar in welke richting? De oude leiding van de Sovjet-Unie bleek totaal niet opgewassen te zijn tegen de groeiende economische problemen. Het Politbureau zat vol mensen die gewend waren aan een organisatorisch en economisch systeem dat sinds Stalin weinig veranderd was. De olie-industrie was technisch verouderd. Het traditionele middel van opvoeren van deMeer lezen over “De komende en de gaande man (Gorbatsjov en Reagan)”

Reagans spierballen in Latijns-Amerika

De interne verdeeldheid in en rond het Witte Huis werd bij het beleid over Latijns-Amerika pijnlijk duidelijk. Haig pleitte voor militair ingrijpen in de regio om de invloed van Cuba en van het communisme tegen te gaan. Volgens het Witte Huis had Cuba in 1981 66.000 ton militair materiaal van de Sovjet-Unie geleverd gekregen met eenMeer lezen over “Reagans spierballen in Latijns-Amerika”

Reagan: tot de tanden bewapend

Een ander door Reagan onderschreven neo-conservatief credo was: vrede door kracht. Zwakheid zou alleen maar leiden tot capitulatie en uiteindelijk op suïcide neerkomen; dat had het toegeven aan Hitlers eisen in München in 1938 wel duidelijk gemaakt. Onder Reagan kreeg de door schandalen en lekken gedemoraliseerde CIA weer lucht. Op 7 juli 1981 kwam zij met eenMeer lezen over “Reagan: tot de tanden bewapend”

De Sovjet-Unie: een reus op lemen voeten

De Sovjet-Unie zag geen heil meer in Carter en zijn veiligheidsadviseur Brzezinski. Carter was onberekenbaar gebleken en Brzezinski was een havik en een oorlogshitser. Hoe konden zij de noodgreep die de Sovjet-Unie in Afghanistan moest plegen, uitleggen als een bewijs van een dreigende opmars van de Sovjet-Unie naar de Perzische Golf? De ervaring had de Sovjets geleerd datMeer lezen over “De Sovjet-Unie: een reus op lemen voeten”

Afghanistan: het Vietnam van de Sovjet-Unie (slot)

De Sovjet-Unie merkte al gauw dat zij zich met haar inval in Afghanistan in een wespennest had gestoken. Zij had gedacht aan een korte en krachtige operatie, die beperkt zou blijven tot het ondersteunen van de Afghaanse strijdkrachten. De werkelijkheid was echter dat de aanvankelijk gestuurde 85.000 militairen niet genoeg bleken te zijn; het troepenplafondMeer lezen over “Afghanistan: het Vietnam van de Sovjet-Unie (slot)”

Afghanistan: het Vietnam van de Sovjet-Unie (2)

Op 14 september 1979 bleek dat de pogingen van de Sovjet-Unie om de radicalen in Afghanistan tot bedaren te brengen kansloos waren. Amin bracht Taraki ten val en greep de macht (Taraki werd op 8 oktober om het leven gebracht). De Sovjet-Unie was bang om nu elke greep op de gebeurtenissen in Afghanistan kwijt te raken. Als erMeer lezen over “Afghanistan: het Vietnam van de Sovjet-Unie (2)”

Carter en de Sovjet-Unie

Op 18 januari 1977 zei Brezjnev in een toespraak dat hij bereid was om samen met de nieuwe regering van de VS te werken aan een aanzienlijke verbetering van de betrekkingen tussen beide landen. Twee dagen later sprak Carter bij zijn presidentiële inauguratie over het afschaffen van alle kernwapens als een kwestie van leven of dood. ErMeer lezen over “Carter en de Sovjet-Unie”