Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (1)

Vergissen is menselijk. Een herhaalde en stelselmatig volgehouden vergissing is een misvatting. Een misvatting kan weer uitgroeien tot een mythe als zij door belanghebbenden wordt georganiseerd en volgehouden; het geloof erin wordt daarbij dwangmatig en zelfs irrationeel. Zo gezien, zijn mythen geen onschuldig tijdverdrijf en geen hulpmiddel bij de oriëntatie in het leven. De mytheMeer lezen over “Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (1)”

Huiswerk voor bondskanselier Kohl

Kohl kreeg meteen na de val van de Muur de handen vol. Allereerst op nationaal gebied. Duizenden DDR-burgers zochten een nieuwe toekomst in het westen. De SED liep leeg en de economie in de DDR stortte in. Nu er toegang kwam tot de gebruiksgoederen van de Bondsrepubliek wilde niemand meer de in de DDR gefabriceerde productenMeer lezen over “Huiswerk voor bondskanselier Kohl”

Wantrouwen tegen een Duitse hereniging

Nu een serie bijdragen over de “Duitse kwestie”: welke toezeggingen over een uitbreiding van de NATO naar het oosten zijn aan Gorbatsjov gedaan? Het was immers onvermijdelijk dat bij een Duitse hereniging ook het voormalige DDR-gebied onder de NATO zou vallen. In het begin van 1990 verkeerde de tweepolige structuur, die de Koude Oorlog totMeer lezen over “Wantrouwen tegen een Duitse hereniging”

1968: onrust in West-Europa

De oorlog in Vietnam zette ook in West-Europa de verhoudingen onder druk. In de Bondsrepubliek was er al een traditie van protest tegen de Koude Oorlog en de daarmee gepaard gaande (her)bewapening. Het protest kreeg een toespitsing toen bondskanselier Adenauer op 5 april 1957 na een debat in de Bondsdag tegen journalisten zei dat tactischeMeer lezen over “1968: onrust in West-Europa”

De Berlijn-crisis (2) (1958-1961)

Het ultimatum van Chroesjtsjov over Berlijn veroorzaakte niet alleen een confrontatie tussen oost en west, maar ook binnenskamers een crisis binnen de NATO. De NATO-bondgenoten stonden gezamenlijk garant voor de veiligheid van de Bondsrepubliek en van West-Berlijn. Het werd daarom niet geaccepteerd dat de Bondsrepubliek zelf al een antwoord naar Moskou gestuurd had – enMeer lezen over “De Berlijn-crisis (2) (1958-1961)”

De Berlijn-crisis (1) (1958-1961)

Op de achtergrond van de nieuwe crisis rond Berlijn (1958) stond de Duitse kwestie. Duitsland was de grote agressor in de Tweede Wereldoorlog in Europa geweest; het was ook de grote verliezer. De naoorlogse Bondsrepubliek droeg echter revisionistische elementen in zich. Het uitblijven van een in vrijheid onderhandeld vredesverdrag maakte het voor de Bondsrepubliek mogelijkMeer lezen over “De Berlijn-crisis (1) (1958-1961)”

Opstand in het Oostblok (3) (1953)

In Moskou was een machtsstrijd gaande. Malenkov, Chroesjtsjov en Beria leken een onafscheidelijk drietal te zijn. In werkelijkheid spanden Chroesjtsjov en Malenkov samen tegen Beria. Zij schakelden Molotov in en slaagden er met zijn hulp in de rest van het Politbureau te overtuigen dat Beria als hoofd van de geheime dienst het veld moest ruimen.Meer lezen over “Opstand in het Oostblok (3) (1953)”

Opstand in het Oostblok (2) (1953)

Moskou vond dat de “kleine Stalins” in de Oostbloklanden de tekenen der tijden moesten verstaan en hun restrictieve politieke en economische beleid moesten aanpassen. Dit gold vooral voor de DDR: zij mocht niet teveel uit de pas lopen met de Bondsrepubliek, wilde er ooit nog sprake kunnen zijn van een vereniging van Duitsland en eenMeer lezen over “Opstand in het Oostblok (2) (1953)”

De winst- en verliesrekening

De Koreaanse oorlog (10 en slot) Japan had niet aan de oorlog deelgenomen, maar kwam er wel als grootste winnaar uit. Het land werd strategisch van groot belang voor de VS. De oorlog bracht voor Japan een grote economische opleving met zich mee. Aan het einde van de oorlog produceerde Toyota in samenwerking met FordMeer lezen over “De winst- en verliesrekening”

De blokkade van Berlijn

Toenemende spanningen (9) Ook de laatste bijeenkomst van de conferentie van ministers van buitenlandse zaken (eind 1947) was een oefening in vergeefsheid. Het door Molotov voorgestelde vormen van één regering voor heel Duitsland, die over een vredesverdrag moest onderhandelen, was niet meer haalbaar. De conferentie boekte geen resultaten en werd op voorstel van Marshall voorMeer lezen over “De blokkade van Berlijn”