Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (2)

Met al deze mythen (zie de vorige bijdrage) zijn we inmiddels in de periode van de Koude Oorlog beland. Het duurde natuurlijk wel even voordat de aan het publiek als bondgenootschap gepresenteerde Grote Alliantie van de Tweede Wereldoorlog alleen maar een belangengemeenschap bleek te zijn: toen het gezamenlijke belang – de overwinning op Duitsland enMeer lezen over “Terugblik: de mythen van de Koude Oorlog (2)”

Reagans spierballen in Latijns-Amerika

De interne verdeeldheid in en rond het Witte Huis werd bij het beleid over Latijns-Amerika pijnlijk duidelijk. Haig pleitte voor militair ingrijpen in de regio om de invloed van Cuba en van het communisme tegen te gaan. Volgens het Witte Huis had Cuba in 1981 66.000 ton militair materiaal van de Sovjet-Unie geleverd gekregen met eenMeer lezen over “Reagans spierballen in Latijns-Amerika”

Reagan: tot de tanden bewapend

Een ander door Reagan onderschreven neo-conservatief credo was: vrede door kracht. Zwakheid zou alleen maar leiden tot capitulatie en uiteindelijk op suïcide neerkomen; dat had het toegeven aan Hitlers eisen in München in 1938 wel duidelijk gemaakt. Onder Reagan kreeg de door schandalen en lekken gedemoraliseerde CIA weer lucht. Op 7 juli 1981 kwam zij met eenMeer lezen over “Reagan: tot de tanden bewapend”

De Sovjet-Unie: een reus op lemen voeten

De Sovjet-Unie zag geen heil meer in Carter en zijn veiligheidsadviseur Brzezinski. Carter was onberekenbaar gebleken en Brzezinski was een havik en een oorlogshitser. Hoe konden zij de noodgreep die de Sovjet-Unie in Afghanistan moest plegen, uitleggen als een bewijs van een dreigende opmars van de Sovjet-Unie naar de Perzische Golf? De ervaring had de Sovjets geleerd datMeer lezen over “De Sovjet-Unie: een reus op lemen voeten”

Links erger dan rechts?

Na een intermezzo over 75 jaar Vrijmaking terug naar de Koude Oorlog en wel speciaal president Carter. Het (gebrek aan) mensenrechtenbeleid van Carter is verdedigd met het argument dat een president ook rekening moest houden met het staatsbelang en de nationale veiligheid. Het was immers niet mogelijk of gewenst om de door het Congres in wetgevingMeer lezen over “Links erger dan rechts?”

Carter en de grootmachten

In de eerste dagen van het presidentschap van Carter had het er even op geleken dat de buitenlandse politiek voortaan een functie van het handhaven van de mensenrechten was. Al spoedig bleek dat dit hoog van de toren blazende moralisme kansloos was en dat de mensenrechten weer gewoon een functie van de Realpolitik zouden zijn. HadMeer lezen over “Carter en de grootmachten”

Carter: gebrek aan samenhang

Carter stelde de hoogleraar Brzezinski, die met zijn ouders uit Polen naar de VS geëmigreerd was, aan al adviseur voor nationale veiligheid. Deze was een havik en bekeek alles door de brillenglazen van het conflict tussen Oost en West. Door deze opvallende benoeming kwam Carter in tegenspraak met zijn eigen aandacht voor de mensenrechten en voor deMeer lezen over “Carter: gebrek aan samenhang”

Kissinger en Ford zoeken in Afrika naar nieuw succes

Afrika is het continent waar de grootmachten hun conflicten het vaakst lokaal uitvochten: de Koude Oorlog door middel van handlangers. Van de 170 lokale conflicten tijdens de Koude Oorlog speelden zich er 47 in Afrika af. Zes miljoen mensen verloren daarbij het leven. Als men er van uitgaat dat tijdens de hele Koude Oorlog ongeveerMeer lezen over “Kissinger en Ford zoeken in Afrika naar nieuw succes”

Het Nixinger-duo en de apartheid

In 1948 won in Zuid-Afrika de Nationale Partij de verkiezingen en begon zij het programma om het principe van de rassenscheiding op elk maatschappelijk terrein door te voeren. De Nationale Partij werd daarbij innig gesteund door de Nederduitse Gereformeerde Kerk (NGK), het grootste blanke kerkgenootschap in de Afrikaner gemeenschap. Deze kerk werd wel “de NationaleMeer lezen over “Het Nixinger-duo en de apartheid”

China en de Sovjet-Unie tegen elkaar uitgespeeld

In 1967 had Nixon al in een artikel in Foreign Affairs gepleit voor een andere benadering van de Volksrepubliek China. Het was volgens hem onmogelijk om China op de lange termijn te blijven isoleren. Dat hield geen diplomatieke erkenning van China op korte termijn in, maar wel een poging om China tot een ander gedragMeer lezen over “China en de Sovjet-Unie tegen elkaar uitgespeeld”